Sama

Siedzę w pustce, bo co innego mi pozostało. Patrzę na puste ściany, na puste drzwi, na puste swoje życie, bez sensu. Choć chce widzieć sens, nie widzę go. Mimo, że życie indzie dalej, ja nie widzę przyszłości. Czasami chciałabym umrzeć, chciałabym zniknąć. Powiedz mi Boże, czy masz wobec mnie jeszcze jakieś plany? Bo już sama nie wiem. Internet daje trochę radości, pozwala... odlecieć od rzeczywistości. Ale kiedy zamykam klapkę, kiedy wyłączam laptopa, znika ten miły świat. Otacza mnie nicość, ból, rozpacza i samotność w jednym. Czego oni wszyscy chcą? Nie wystarcza im to, że żyję? Jedynie perełki w moim życiu dają mi siłę, jedynie one. Cała reszta to szara masa, mrok. I zamykam oczy i próbuję zasnąć. A obrazy z przeszłości przesuwają mi się pod powiekami. Zasnąć, aby tylko zasnąć...